yabancılaşmak

tüm çocukluğunuz ve hatta ergenlik döneminiz boyunca sahilindeki her santimetrekarede kaç adet kum tanesi olduğunu bildiğiniz bir yere yıllar sonra geri dönersiniz ve gördüğünüz manzara karşısında içinizdeki hislere bi anlam veremezsiniz. sebebi o yerin artık hayallerinizdeki gibi olmayışı ve tabiki size ait anıların tamamen unutulmuş olmasıdır. eski dostlardan sadece birkaç kişi kalmıştır ve geri kalan bir sahil dolusu insandan kimseyi artık tanımıyorsunuzdur. zevk vermez, tadı tuzu yoktur... yalnızlık kocaman bir boşluk halinde içinizi kaplayıverir...
işin en üzücü kısmına gelecek olursak, hayatınızın en favori dönemlerinde elinizin eteğinizin altında dolaşan, tek derdi gün içinde kaç tane dondurma yiyebileceği olan ufaklıkların tanıyamayacağınız hale geldiklerini ve hatta çoluk çocuğa karıştığını görürsünüz, işte tam o sırada eskiden kurduğunuz hayalleri düşünüp, hiçbirini gerçekleştiremediğinizi görünce boşa harcadığınız yıllarla yüzleşmeye başlarsınız... hani doktor falan olunucaktı ve 3 tane çocuğa rağmen victoria beckham yada angelina jolie misali taş gibi bir vücutla muhteşem kocanızı da kolunuza takıp sahilde mutluluk pozları verilicekti ya tüm sinir olduğunuz insanlara inat :))) bu yaştan sonra tüm bu hayallerin büyük bir çoğunluğunun gerçekleşmesi olanaksızdır, gerçek olsa da kimsenin umrunda olmayacağınız gerçeğiyle yüzleşmek kaçınılmazdır... en iyisi sessiz ve sakince her türlü olumsuzluğuna rağmen herkesinkinden çok daha güzel olan yaşantınıza dönüp, sahip olduğunuz mutluluğa kaldığınız yerden devam etmektir... zaten angelina jolie boşanıyomuş, victoria beckham da rüküşün teki, hıhhh :)))